هنرخانه آموتيا

" مثل كسي كه بسته باشندش به تخت تا چيزي را ترك كند كه بيشتر از جان دوست داردش، تمام تنم درد مي‌كند و ترجيح مي‌دهم اين بار به جاي خوب شدن، از دل‌تنگي بميرم. "

 

برچسب: ،
ادامه مطلب

ما هيچ لحظه ي عاشقانه اي با هم نداشتيم ، هيچ راه و جايِ مشتركي . هيچ "عه منم همين طور "اي بين ما اتفاق نيفتاد . هميشه من خراب و بي حادثه بودم و اون خوب و قشنگ و دور بود . اينقدر دور كه ديدنش ، رد شدنش و خنديدنش ، بزرگترين اتفاقِ زندگيِ مسخره يِ من بود . من هميشه مي‌ترسيدم و اون هميشه خيلي دور بود .
همينطور كه زمان ميگذره ، بيشتر فهميدم كه هيچكس دقيقا مثل من نيست . كسايي هستن كه شبيه منن، اما هيچ كس دقيقا مثل من نيست ؛ پس هيچكس نميتونه واقعا منو درك كنه. نيازي هم به درك اونا نيست ؛ چون قلب راه خودشو ميره و بعدش واقعا هيچ چيزي مهم نيست . تويِ اين دنيا خيلي چيزا هستن كه خارج از كنترل ما اتفاق ميفتن. اما اين زندگيِ ماست - دستِ ما نيست و زندگي ماست - و اتفاقا دنيا هميشه همينقدر احمقانه مي چرخه . ما ميترسيم و هيچ وقت هيچ راهِ دوري رو نميريم چون شايد درست نباشه . شايد ما اون آدمِ درست نباشيم و به قولِ كيت : من از صبر كردن براي درست بودن خسته شدم . مگه چقدر زندگي ميكنم ؟ اصلا كي تعيين ميكنه درست و غلط چيه؟

برچسب: ،
ادامه مطلب

به اون نقطه اي رسيدم كه حالِ بدم هميشه هست به هر حال ،يعني كاملا و عميقا متوجه م كه اين زندگي به دردِ زندگي كردن نميخوره... ولي به قولِ سبيد ، يه اميد پوچ مسخره اي هست كه بايد نباشه . بايد بره تا بشه وا داد... كه اگر خودت از يه جايِ دوري زندگيتو تماشا كردي ترحم انگيز نباشي . نگي مُرد تا زندگي كنه چون اينقدر احمق بود كه فكر كرد خدا معجزه هاشو براش خرج ميكنه. مي فهمي؟

برچسب: ،
ادامه مطلب

 من از خودم ميترسم . چون ميدونم تو واقعي هستي ، تمامِ گرمايِ تو واقعيه و من گرمم نميشه هيچ وقت . نميتونم بهت نزديك تر بشم چون اسمي ندارم كه تو صداش كني ، چيزايي هست كه قايمشون كردم تا تو هيچ وقت نبينيشون ، چون بهت دروغ ميگم تا بتونم ببينمت . چون هيچ چيزِ خوبي ندارم كه بهت بدم . ازينكه تو منو ببيني ، منو پيدا كني و بشناسي و بري ميترسم . اما اين ديواري كه دورِ خودم ساختم ، سنگينه ... و سرده . و من هنوز تو رو ميخوام .

برچسب: ،
ادامه مطلب

تو اين لحظاتِ آخرِ امسال به اين فكر كردم كه من چطور سالي داشتم . آيا خوشحال بودم؟ نه! به آرزويي رسيدم؟ نه

من سعي كردم خودمو بپذيرم ، قبول كنم من همين طور هستم ، مي مونم و دنيا براي من هيچ كاري نميكنه . هيچ كس منو نجات نميده و باور كردم هيچ كس نگرانِ من نيست ، هيچ كس دوستِ من نيست و هيچ كس به اينكه من واقعا چطور فكر ميكنم اهميتي نميده . "من" تنها كسي هستم كه ميتونم براي خودم كاري كنم . تنها صدايي كه منو ميشنوه خودمم. تنها كسي كه دستم رو ميگيره هم همين طور . ميدونم ميخوام همه چيز رو رها كنم ، برم يه جاي دورِ دور . جايي كه نزديك دريا باشه ، بارون زياد بياد و بوي خاك از در و ديوار مغزِ آدم بالا بره ،صبح هاي مه آلودي داشته باشه ، هميشه سرد باشه و همه چيز چوبي باشه .

من هنوز نمي دونم سيب زمينيِ تنوريِ تند چقدر ميتونه برام خوشمزه باشه يا طعم هاي ملايمو تا چه حدي دوست دارم. مطمئن نيستم چرا از اكاردئون بيشتر خوش مياد يا نمي دونم چه رنگي بهم مياد و اينا ساده ترين چيزهاي ندونسته ست. من نمي دونم چرا احمقم و چرا براي رها كردنِ حماقت هام كاري از دستم بر نمياد  .چرا هيچ وقت براي هيچي تلاش نكردم ، چرا هيچ چيزو واقعا نخواستم . چرا بدي ميكنم يا چرا ادامه ميدم به فكر كردن درباره ي چيزهايي كه خيلي وقته از دستِ من رفتن .

آي دونت نو عه فاكينگ دمن تينگ و ترسناك ترش ، همه چيز هنوز ادامه داره !

برچسب: ،
ادامه مطلب

سال ها ، چيزي جلو نرفت . هوا تاريك تر شد ، تاريكي ترسناك تر شد ، ترس بزرگتر شد ، اينقدر بزرگ شد كه جايي براي كسِ ديگه اي نبود ، پرنده هام رفته بودن ، كسي به من بر نمي گشت و من شبيهِ قبل ها نبودم . تلخ و خشك و تند و پوك شده بودم ، اهميتي هم نمي دادم.  نمي دويدم و يا مي دويدم و توي چاه مي افتادم و ديو دوسر دنبالم بود يا نبود . هيچ چيز بعد از متوقف شدن اهميتي نداره . همه چيز دفن ميشه تو همون لحظه اي كه احتياج داشتي همه چيز براي هميشه متوقف شه و ديگه به هيچ چيز فكر نمي كني . شيشه يِ عمر نازك تر از اونه كه فكر كني ، سنگ كوب شي و بازم بتوني ادامه بدي . 

ادامه دادن سخت ترين فعلِ اين دنياست .

برچسب: ،
ادامه مطلب

شايد زماني  دوست داشتم به جايي كه الان هستم برسم ، شايد فقط ، مطمئن نيستم چون يادم نيست و اهميتي هم نداره . اگر هم بوده ، خواسته ي درستي نبوده چون من زندگي كردن بلد نبودم و نيستم . هميشه همينقدر ناتموم وسطِ لحظه هايي كه بايد ادامه داد يا جنگيد يا گذشت كرد متوقف شدم و به تهِ هيچي نرسيدم ، به سيمِ آخرم نزدم و براي هيچي - اونجوري كه بايد - تلاش نكردم . حتي يادآوري اين چيزا هم برام اهميت نداره . منظورم اينه من نفرت انگيز هستم به اندازه ي كافي براي خودم و دونستنِ اين مساله كه من براي خودم تلاش نميكنم منو ناراحت تر از چيزي كه هستم نمي كنه . من زندگيمو خودم ساختم . اگر افتضاحه ، شبيهِ درجا زدنه ، مزخرف و حوصله سر بره يا هر چي ،كسي به جز خودم مقصر نيست چون بقيه به من فرصت دادن ، صبر كردن و به هر تصميمِ درست يا غلط و بدي كه گرفتم احترام گذاشتن و هرگز چيزي رو تحميل نكردن بهم و اين فقط منو شرمنده تر و خراب تر و نفرت انگيزتر ميكنه . من بيشتر از هر كس ديگه اي به خودم مديونم چون اونجوري كه بايد زندگي رو پيش نبردم . اون جوري كه بايد قوي نبودم و تحمل نكردم . چون صدمه ديدم و وقتي كسِ ديگه اي بهم صدمه زد ، هيچ كاري نكردم . چون هيچ وقت هيچ كاري نكردم.

برچسب: ،
ادامه مطلب

درس و كار و دانشگاه فعلا رو هواست و تويِ يه بيكاريِ عميقيم - ازونا كه مطلقا هيچكاري نميكنم ، حتي فكر نميكنم - و در همين حين بايد دنبالِ يكي باشم كه كتابامو بخره ، سه تا كتابِ خفن نخونده دارم ، فصل آخرِ سريالمم مونده ، با خيليا بايد حرف بزنم - كه نميزنم - پيِ يوگا رو بگيرم ، يه جعبه عيدي براي فاطمه درست كنم ، وضعيت درسمو چك كنم ، بيفتم دنبال مدرك زبانم ، يه دكترِ خوب پيدا كنم و يه عالمه كارِ مفيدِ ديگه اي كه ميخوام يه وقتي انجام بدم و نميدم . به قولِ خودش كه تو بلاد خارجه  ميگفت : سَلِد اُر هِوي بِرِكفَست بالاخره كه تهش بوووم :)))  و اينا تنها چيزايي بود كه تونست جوري بگه كه منم بفهمم .

برچسب: ،
ادامه مطلب

يه چيز عجيبي در من اتفاق افتاده . من قبلا اينقدر راحت با بدبختي ها كنار نميومدم ، اينقدر ساكت نبودم وقتي همه چي آوار مي شد . اما الان ديل ميكنم و مي گذرونم و اهميتي نداره اونقدر ها كه فلان اتفاق بد افتاد . انگار اينقدر همه چي فاجعه ست كه اين چيزا برام تعارفه!

برچسب: ،
ادامه مطلب

قبلا كسي بود كه ميگفت زندگي اونقدر كوتاهه كه هميشه براي همه چيز ديره . تا بياي و فكر كني و تصميم بگيري از خيلي چيزا گذشتي . واقعا هم همينه . تا مياي به خودت ثابت كني كسي برات مهم شده يا نه ، اون يه نفر رفته يه جاي خيلي دور كه دستِ آدم هيچ وقت بهش نمي رسه . تا مياي به خودت ثابت كني گورِ باباي اون يه نفر ... ميبيني از هركسِ ديگه اي كه به جاي اون بخواد برات مهم بشه بدت مياد . از هرجايي كه بدون اون ميري بدت مياد . از خودت به خاطر اون بدت مياد و خب خيلي دير ميشه تا بفهمي اون واقعا رفته براي هميشه . اينقدر دير كه ديگه نميشه هيچ كاريش كرد.

برچسب: ،
ادامه مطلب